"ทรัพย์สิน" บางอย่างของลูกหนี้ที่แพ้คดี...ที่เจ้าหนี้ยึดไม่ได้
บันทึก เมื่อวันที่
28 กรกฎาคม 2548 ได้มีการประกาศบังคับใช้พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง
(ฉบับที่ 22 ) พ.ศ 2548 ในส่วนที่เกี่ยวกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งที่ใช้บังคับอยู่แล้ว
ให้มีความเหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบันยิ่งขึ้น และเป็นผลดีต่อลูกหนี้พอสมควร
แต่เป็นการแก้ไขเฉพาะจำนวนเงินที่จะช่วยให้ลูกหนี้พอจะหายใจออกได้บ้าง
จึงได้นำข้อความและจำนวนเงินที่แก้ไขใหม่มาปรับปรุงในเนื้อหาเดิมที่ท่านจะได้อ่านข้างท้ายนี้แล้ว
พิทยา 18/ส.ค/2548
ในตอนที่แล้ว ได้กล่าวถึง"สิทธิเรียกร้องเป็นเงินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาที่ไม่สามารถบังคับคดีได้"
ซึ่งกฎหมายได้บัญญัติเป็นข้อยกเว้นไว้ 4 ประการ
โดยได้อธิบายให้เข้าใจว่า การยึดหรืออายัดทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษานั้น
มิใช่ว่าเจ้าหนี้จะขอให้ยึดอายัดทรัพย์สินของลูกหนี้มาขายทอดตลาดได้เสียทุกอย่าง
เพราะกฎหมายได้บัญญัติข้อยกเว้นที่ให้ความคุ้มครองลูกหนี้ตามคำพิพากษา
โดยคำนึงถึงในแง่ความจำเป็นในการที่จะเลี้ยงดูชีวิตให้อยู่ได้ตามสมควรแก่ฐานะ
วันนี้ จะอธิบายถึง "ทรัพย์สิน"
ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ที่ไม่อยู่ในความรับผิดของการบังคับคดี
กฎหมายกำหนดทรัพย์สินบางชนิดของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ที่ไม่อาจยึดหรือบังคับคดีได้
คือ
1.เครื่องนุ่งห่มหลับนอนหรือเครื่องใช้ในครัวเรือนหรือเครื่องใช้สอยส่วนตัว
โดยประมาณราคารวมกันไม่เกิน 50,000 บาท
เจ้าหนี้จะยึดไม่ได้ แต่ถ้าศาลเห็นสมควรเมื่อคำนึงถึงความจำเป็นตามฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษา
ศาลจะกำหนดราคาทรัพย์สินดังกล่าวที่มีราคาเกิน 50,000 บาท ให้เป็นทรัพย์สินยึดไม่ได้ก็ได้
2. เครื่องมือ หรือเครื่องใช้ที่จำเป็นในการเลี้ยงชีพหรือประกอบวิชาชีพ
โดยประมาณราคารวมกันไม่เกิน 100,000 บาทเจ้าหนี้จะยึดไม่ได้
แต่ถ้าลูกหนี้ตามคำพิพากษาทำคำร้องต่อศาลขออนุญาตยึดหน่วงและใช้เครื่องมือหรือเครื่องใช้อันจำเป็นเพื่อการเลี้ยงชีพ
หรือการประกอบวิชาชีพให้มีราคาเกินกว่า 100,000 บาท ศาลมีอำนาจที่จะอนุญาตหรือไม่ตามที่ศาลเห็นสมควร
3.วัตถุ เครื่องใช้ และอุปกรณ์ที่จำเป็นต้องใช้ทำหน้าที่แทนหรือช่วยอวัยวะของลูกหนี้ตามคำพิพากษา
4.ทรัพย์สินที่โอนกันไม่ได้ตามกฎหมาย
หรือตามกฎหมายย่อมไม่อาจจะบังคับคดีได้ เช่น สาธารณสมบัติของแผ่นดิน
,ที่ธรณีสงฆ์ เป็นต้น
ข้อยกเว้นตามข้อ 1 ถึงข้อ 4 ที่กล่าวข้างต้น
กฎหมายยังได้ขยายขอบเขตทรัพย์สินไปถึงทรัพย์สินของภริยาหรือของบุตรผู้เยาว์ของลูกหนี้
ซึ่งตามกฎหมายอาจถือได้ว่าเป็นทรัพย์สินของลูกหนี้เอง
นอกจากนี้ ยังมีข้อยกเว้นสำหรับทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาอันมีลักษณะเป็นของส่วนตัวโดยแท้
เช่น หนังสือสำหรับวงศ์ตระกูลโดยเฉพาะ จดหมายหรือสมุดบัญชีต่างๆ
ถ้าจำเป็นก็อาจยึดมาตรวจดูเพื่อประโยชน์แห่งการบังคับคดีได้ แต่ห้ามเอาออกขายทอดตลาด
จะเห็นได้ว่า ทรัพย์สินที่กฎหมายกำหนดเป็นข้อยกเว้นไว้นั้น
เป็นทรัพย์สินที่มีความจำเป็นอย่างมากสำหรับความเป็นอยู่ตามปกติประจำวันของลูกหนี้ตามคำพิพากษา
ส่วนทรัพย์สินอื่นๆที่เป็นกรรมสิทธิของลูกหนี้ตามคำพิพากษา เช่น
บ้าน ที่ดิน รถยนต์ ฯลฯนั้น เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาย่อมสามารถบังคับคดีโดยการยึดเอาออกขายทอดตลาดได้ตามปกติ
เรียบเรียงโดย : คุณพิทยา ลำยอง 18 ส.ค 2548
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
กลับหน้าหลัก
|
