กำหนดเวลาในการควบคุมตัวผู้ต้องหา
คำว่า "ผู้ต้องหา"
หมายถึง ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าได้กระทำความผิดขึ้น
แต่ยังมิได้ถูกฟ้องร้องต่อศาลอาจจะเป็นด้วย เหตุผลที่ว่าพนักงานสอบสวนยังทำการสอบสวนไม่เสร็จสิ้น
(ถ้าหากผู้ต้องหาถูกนำตัวไปฟ้องร้องต่อศาลแล้วจะเรียกว่า "จำเลย"
) กฎหมายได้คุ้มครองสิทธิของผู้ต้องหา โดยกำหนดขอบเขตเวลาของการควบคุมตัวผู้ต้องหา
ไว้เท่ากับความจำเป็นตามพฤติการณ์แห่งคดี โดยถือตามอัตราโทษคดีที่ระบุเป็นข้อกล่าวหาไว้ดังนี้
ความผิดลหุโทษ
หมายถึง คดีที่มีอัตราโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน
1,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับไม่เกินอัตราข้างต้น เจ้าพนักงานจะควบคุมผู้ถูกจับไว้ได้เท่าเวลาที่จะถามคำให้การ
และชื่อที่อยู่ว่าเป็นใคร อยู่ที่ไหนเท่านั้น
คดีอาญาอื่นๆ
นอกจากคดีลหุโทษ มีระยะเวลาในการควบคุมตัวที่นานกว่า
เนื่องจากต้องให้เวลาแก่เจ้าหน้าที่ในการสอบคำให้การจากผู้ถูกจับพอสมควร
หลักเกณฑ์และกำหนดเวลาในการควบคุมตัวผู้ถูกกล่าวหา
(ตามวิ.อาญา มาตรา 87)
ห้ามมิให้ควบคุมผู้ถูกจับไว้เกินกว่า
48 ชั่วโมง (หรือ 2 วัน) นับแต่เวลาที่มาถึงสถานีตำรวจ
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นเพื่อทำการสอบสวนหรือเหตุจำเป็นอย่างอื่น
จะยืดเวลาเกิน 48 ชั่วโมงได้เท่าที่จำเป็น แต่รวมกันแล้วต้องมิให้เกิน
3 วัน นั่นคือ จะควบคุมตัวที่สถานีตำรวจได้สูงสุดไม่เกิน
3 วัน
ถ้ามีความจำเป็นที่จะควบคุมผู้ถูกจับเกินกว่า
3 วัน เพื่อให้การสอบสวนเสร็จสิ้น พนักงานสอบสวนหรืออัยการ
ต้องยื่นคำร้องขอฝากขังต่อศาล ศาลอาจเรียกพนักงานอัยการหรือพนักงานสอบสวนมาชี้แจงเหตุจำเป็น
หรือ อาจเรียกพยานหลักฐานมาเพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้ โดยใช้อัตราโทษคดีที่ถูกกล่าวหาเป็นเกณฑ์
กำหนดระยะเวลาคุมขัง ดังนี้
1.ความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงไม่เกิน
6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 500 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ศาลมีอำนาจสั่งขังได้ครั้งเดียว
มีกำหนดไม่เกิน 7 วัน
2.ความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินกว่า
6 เดือน แต่ไม่ถึง 10 ปี หรือปรับเกินกว่า 500 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ศาลมีอำนาจสั่งขังหลายครั้งติดๆ
กันได้ แต่ครั้งหนึ่งต้องไม่เกิน 12 วัน และรวมกัน ทั้งหมดต้องไม่เกิน
48 วัน
3.ความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงตั้งแต่
10 ปีขึ้นไป จะมีโทษปรับด้วยหรือไม่ก็ตาม ศาลมีอำนาจสั่งขังหลายครั้งติดๆ
กันได้ แต่ครั้งหนึ่งต้องไม่เกิน 12 วัน และรวมกันทั้งหมดต้องไม่เกิน
84 วัน
นอกจากนี้ เพื่อคุ้มครองและให้ความเป็นธรรมแก่ผู้ถูกกล่าวหา
กฎหมายได้กำหนดด้วยว่า เมื่อศาลสั่งขังครบ 48 วันแล้ว หากพนักงานสอบสวนหรืออัยการต้องการคุมขังต่อไปโดยอ้างเหตุจำเป็น
ศาลจะสั่งขังต่อไปได้ ต่อเมื่อพนักงานสอบสวนหรืออัยการได้แสดงถึงเหตุจำเป็น
และนำพยานหลักฐานมาให้ศาลไต่สวนจนเป็นที่พอใจแก่ศาล ผู้ถูกกล่าวหา
จะแต่งตั้งทนายความเพื่อแถลงข้อคัดค้านและซักถามพยานก็ได้
นอกจากนี้ รัฐธรรมนูญยังกำหนดสิทธิอันชอบธรรมของผู้ต้องหาไว้อีกว่า
"ในชั้นสอบสวนผู้ต้องหามีสิทธิให้ทนายความ หรือผู้ซึ่งตนไว้วางใจเข้าฟังการสอบปากคำตนได้"
ดังนั้น หากปฏิบัติตามหลักกฎหมายอย่างจริงจังแล้ว
ความยุติธรรมก็จะบังเกิดขึ้นในสังคมของเรา
เรียบเรียงโดย คุณพิทยา ลำยอง
กลับหน้าหลัก
|
